கவிதை ஆசிரியர் தினம்
என் மனம் வெறும் பலகை போலிருந்தது,
அதில் முதல் எழுத்தை எழுதினவர் நீங்கள்.
என் குரல் குழப்பமாக இருந்தது,
அதில் இசையை சேர்த்தவர் நீங்கள்.
இருட்டில் தடுமாறிய என்னை,
விளக்கேற்றி நடத்தினீர்.
தவறான பாதையில் சறுக்கிய போது,
தடுப்புச் சுவர் போல் காத்தீர்.
புத்தகத்தில் உள்ள பக்கங்கள் மட்டும் அல்ல,
வாழ்க்கையின் பக்கங்களையும் வாசிக்கக் கற்றுக் கொடுத்தீர்.
அறிவை மட்டும் அல்ல,
அன்பையும் அளித்தீர்.
உங்கள் பொறுமை கடலின் ஆழம் போல்,
உங்கள் சிரிப்பு மலரின் மணம் போல்,
உங்கள் வழிகாட்டுதல் வானத்தின் உயரம் போல்,
உங்கள் நினைவு என் வாழ்நாளெல்லாம் நிலைத்திருக்கும்.
அம்மா அப்பா உயிர் தந்தவர்,
ஆசிரியர் வாழ்வின் ஒளி தந்தவர்.
தந்தை தாயின் பாசத்தில் வளர்ந்த நான்,
ஆசிரியரின் அருளில் உயர்ந்தேன்.
ஒவ்வொரு கண்ணீரையும் துடைத்த கையாய்,
ஒவ்வொரு வெற்றியையும் கொண்டாடிய இதயமாய்,
என் வாழ்வின் ஒவ்வொரு படியிலும்
உங்கள் குரல் கேட்கிறது – "முன்னேறு!" என.
இன்று இந்த நாளில்,
நன்றி சொல்ல வார்த்தைகள் போதவில்லை,
ஆனால் என் இதயம் முழுவதும் சொல்கிறது –
"ஆசிரியர்களே, நீங்களே என் வாழ்க்கையின் நாயகர்கள்!"
Comments
Post a Comment